Przesyłając nam swoje sugestie masz wpływ na wygląd i zawartość serwisu.

To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Type the characters you see in this picture. (verify using audio)
Type the characters you see in the picture above; if you can't read them, submit the form and a new image will be generated. Not case sensitive.

Dodaj ogłoszenie Zapytaj eksperta

Jesteś tutaj

Dlaczego jestem „wrogiem” telewizji dla osób starszych

W ostatnich wpisach wspominałam, jak wielkie znaczenie dla osób starszych, w tym także dla pacjentów z chorobą Alzheimera, ma aktywność. Ruch zapobiega wielu chorobom, jest jednym z warunków dobrego starzenia się.

Niestety starsi ludzie często zamiast spaceru czy innej aktywności fizycznej wybierają telewizję, ulubioną formę rozrywki. Spędzają w fotelu przed telewizorem całe dnie (nierzadko tak zasypiają), a ich opiekunowie często są z tego powodu nawet zadowoleni. Bo kiedy widzą, że mama czy tata spokojnie siedzi i ogląda telewizję, wiedzą, że nic im nie grozi, są bezpieczni. To bardzo złe i szkodliwe podejście.

Uważam, że telewizor w domu starszego człowieka jest często - jeżeli nie zbędnym - to przynajmniej zbyt gloryfikowanym urządzeniem. Osoby w podeszłym wieku, zwłaszcza takie, które mają początki problemów z pamięcią, na skutek częstego oglądania telewizji nierzadko tracą poczucie rzeczywistości. Senior, który wiele godzin spędza przed telewizorem, przestaje żyć własnym życiem, nie interesują go już sprawy własnej rodziny. Zaczyna natomiast żyć życiem bohaterów programów czy seriali telewizyjnych. A obfitują one w dramaty: ktoś kogoś skrzywdził, ktoś popełnił samobójstwo... Starsi ludzie te wszystkie fikcyjne zdarzenia przeżywają, jakby dotyczyły ich osobiście, marginalizują natomiast rzeczywiste, a szare i z pozoru błahe sprawy, które dzieją się wokół nich, wśród najbliższych.

W ofercie kanałów telewizyjnych nie ma programów przystosowanych dla osób starszych, które cierpią na problemy z pamięcią. W typowym programie telewizyjnym obraz przesuwa się bardzo szybko, starszy widz za nim nie nadąża. Aby audycja była odpowiednia dla człowieka w podeszłym wieku, musiałaby być specjalnie dostosowana do jego potrzeb i możliwości – na podobnej zasadzie jak w przypadku programów dla najmłodszych, w których obrazy przesuwają się powoli, lektor mówi w inny sposób, itd.

Niestety takich programów na dzień dzisiejszy w naszych kanałach brakuje. I dlatego jestem wrogiem telewizora w domach osób starszych.

 

Podobne porady ekspertów

Komentarze

Dodaj komentarz

To prevent automated spam submissions leave this field empty.
Type the characters you see in this picture. (verify using audio)
Type the characters you see in the picture above; if you can't read them, submit the form and a new image will be generated. Not case sensitive.